Brak erekcji życia seksualnego

Brak erekcji - przyczyny problemów ze wzwodem

Pasteura 4 50— Wrocław, e-mail; zygmunt zdrojewicz. Wiele czynników ryzyka jest wspólnych dla ED i chorób związanych z miażdżycą. Postrzeganie zaburzeń erekcji jako wczesnej manifestacji miażdżycy wydaje się uzasadnione i podkreśla konieczność uwzględnienia pytań o ocenę jakości życia seksualnego w badaniu podmiotowym.

brak erekcji życia seksualnego

Z kolei stwierdzenie ED u mężczyzny bez rozpoznanej wcześniej choroby sercowo-naczyniowej obliguje lekarza do szczegółowej kalkulacji całkowitego ryzyka sercowo-naczyniowego. Profilaktyka wystąpienia cukrzycy i otyłości, niepalenie tytoniu oraz skuteczna terapia dyslipidemii, zaburzeń gospodarki węglowodanowej i nadciśnienia tętniczego mogą pomóc w zachowaniu sprawności seksualnej. Odpowiednia dawka wysiłku fizycznego w znamienny sposób przyczynia się do poprawy sprawności seksualnej, a w szczególności ograniczenia zaburzeń erekcji.

Część leków kardiologicznych może również negatywnie wpływać na jakość erekcji. Inhibitory PDE-5 są lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zaburzeń erekcji zarówno u pacjentów ze schorzeniami brak erekcji życia seksualnego sercowo-naczyniowego jak i bez nich. Celem artykułu jest przedstawienie aktualnych poglądów dotyczących wpływu chorób układu krążenia na zaburzenia erekcji.

Słowa kluczowe: aktywność seksualna, choroby sercowo-naczyniowe, zaburzenia erekcji Seksuologia Polska ; 11 1 : 29—39 Abstract In recent years a special attention is paid to the co—occurrence of erectile dysfunction and cardiovascular disease. Many risk factors for ED is shared with diseases associated with atherosclerosis.

The perception of ED as an early indicator of atherosclerosis appears to be justified and emphasizes the importance of questions to assess the quality of sexual life in a physician examination. The declaration of ED in men with no previous diagnosis of cardiovascular disease obliges the doctor to a detailed calculation of the total cardiovascular risk.

brak erekcji życia seksualnego

Prevention of diabetes, obesity, not smoking, effective treatment of dyslipidemia, glucose intolerance, and hypertension can help maintain sexual performance. The appropriate dose of physical activity significally improves sexual performance. Some cardiac drugs can also negatively affect the quality of erections. PDE-5 inhibitors are the drugs of the first choice in the treatment erectile dysfunction in both patients with and without cardiovascular disease.

The purpose of this article is to present the current views on the impact of cardiovascular disease on erectile dysfunction. Key words: sexual activity, cardiovascular disease, erectile dysfunction Polish Sexology ; 11 1 : 29—39 Wstęp Zmniejszona aktywność seksualna i zaburzenia erekcji ED, erectile disfunction są częste u pacjentów z chorobami układu krążenia CVD, cardiovascular diseasenieraz powiązane z lękiem i brak erekcji życia seksualnego.

Choroby układu krążenia są najczęstszą przyczyną zgonów na świecie. W roku na świecie zmarło z tego powodu 17,3 brak erekcji życia seksualnego osób, w tym na brak erekcji życia seksualnego niedokrwienną serca — 7,3 mln.

Przewiduje się, że liczba zgonów w roku na CVD wyniesie na świecie 25 mln [1].

Zaburzenia wzwodu prącia

W Polsce w roku choroby układu krążenia były przyczyną zgonów ludzi, w tym 81 mężczyzn oraz 92 kobiet. W roku Halawa i Zdrojewicz w swojej pracy opisali problem zaburzeń erekcji u pacjentów z choroba wieńcową [3].

Problem wciąż jest jak najbardziej aktualny. Co się zmieniło przez te lata? Przede wszystkim poprawiła się opieka nad pacjentami kardiologicznymi, pojawiły się brak erekcji życia seksualnego metody leczenia zawału, zaburzeń rytmu i wad zastawkowych serca. Stoimy u progu rozkwitu kardiologii interwencyjnej. Otworzono bardzo wiele pracowni hemodynamicznych, a także zwiększyła się dostępność ośrodków kardiochirurgicznych.

W obu tych miejscach pacjenci całodobowo mogą otrzymać pomoc ratującą życie. Pojawiły się także nowe leki kardioselektywne, posiadające wiele pożądanych cech wpływających na przeżycie chorych, a jednocześnie pozbawione wad poprzednich generacji, takich jak na przykład występowanie zaburzeń erekcji u przyjmujących je pacjentów.

Przybywa także coraz więcej młodych pacjentów kardiologicznych z zaburzeniami erekcji. Powstały one na podstawie danych z badań i wiedzy opartej na doświadczeniach ekspertów. Autorzy rekomendacji z Princeton zwracają szczególną uwagę na to, że zaburzenia erekcji mogą być zwiastunem chorób układu sercowo-naczyniowego u mężczyzn bez klinicznych objawów kardiologicznych oraz mogą stanowić istotny, a zarazem bardzo cenny prognostycznie marker tych chorób, a także ogólnego stanu zdrowia pacjentów.

Podkreślają oni także wagę interdyscyplinarnego podejścia do oceny funkcji seksualnych oraz leczenia zaburzeń seksualnych u chorych z ryzykiem sercowo-naczyniowym, uwzględniając lekarzy wielu specjalności: urologa, diabetologa, endokrynologa, a nie tylko seksuologa i kardiologa [8]. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najbardziej aktualnej wiedzy na temat zaburzeń erekcji u pacjentów z CVD i sposobów leczenia ED. Epidemiologia zaburzeń erekcji Dane epidemiologiczne wskazują, że na zaburzenia erekcji cierpi około mln.

Wynik badania Lwa—Starowicza z roku pokazał, że 1,5 mln naszych rodaków ma zaburzenia erekcji [10]. Bardziej niepokojące są jednak dane wskazujące na dynamiczną progresję tego problemu. W związku z tym przewiduje się, że liczba chorych z ED w roku wyniesie na świecie mln [11]. Ważne jest także to, na co zwraca uwagę III konsensus z Princeton: wszyscy mężczyźni w wieku powyżej 30 lat ze współistniejącymi zaburzeniami erekcji należą do grupy zwiększonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych [8].

Zaburzenia erekcji są powszechne u pacjentów kardiologicznych. Kloner wraz z wsp. Blanc i wsp. Kałka i wsp.

brak erekcji życia seksualnego

Autorzy tej pracy, analizując występowanie nasilonych czynników ryzyka miażdżycy w badanej grupie, a także to, że wszystkich pacjentów charakteryzowało zbyt małe, niespełniające minimalnych kryteriów, natężenie prozdrowotnej aktywności fizycznej, uznali je za przyczynę takich, a nie innych obserwacji [16].

Wpływ aktywności seksualnej na układ krążenia Aktywność seksualna związana jest z wysiłkiem fizycznym, który powoduje tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego i hiperwentylację. Nadmierny wysiłek fizyczny u chorego obciążonego kardiologicznie może grozić kolejnymi epizodami sercowo-naczyniowymi. Podejmowano próby oszacowania wielkości wysiłku, jaki jest potrzebny do podjęcia aktywności seksualnej, z jednoczesną oceną, czy spowoduje on niedokrwienie mięśnia sercowego. W badaniu aktywności seksualnej 14 par małżeńskich mężczyźni obciążeni chorobą wieńcową, średnia wieku 47,5 roku monitorowanych we własnych sypialniach, wyniki Hellersteina różniły się od tych obserwowanych przez Masters i wsp.

Zaburzenia erekcji - przyczyny i sposoby leczenia

Należy jednak dodać, że dotyczy to uprawiania seksu ze stałą partnerką w znanych i podobnych okolicznościach. Nowa partnerka lub warunki mogą to zmienić. Wskazywać może na to przypadek odnotowany przez Cantwella dotyczący mężczyzny mającego w ciągu doby stosunek płciowy pozamałżeński w godzinach przedpołudniowych i małżeński w godzinach wieczornych.

Jak poprawić libido? Wiele spośród wymienionych wyżej czynników zależy od prowadzonego trybu życia. Zatem zmiana nawyków jest pierwszym krokiem w rozwiązaniu problemu. Zmiana diety, odpoczynek, unikanie sytuacji stresowych, rzucenie palenia oraz regularna aktywności fizyczna to podstawa nie tylko zdrowego trybu życia, ale też satysfakcjonującego seksu.

Obserwacje podobne do Hellersteina poczynił Drory w W grupie chorych, u których w czasie elektrokardiograficznej próby wysiłku submaksymalnego wykazano niedokrwienie mięśnia sercowego, występowało ono również podczas stosunku seksualnego.

Niedokrwienia serca w czasie stosunku seksualnego nie wykazano u chorych, u których wynik próby był ujemny [20]. Wyniki te skłoniły ich autorów do uznania, że wzrost HR do w czasie 10 sekundowego wchodzenia po schodach 22 stopnie wskazuje na możliwość podejmowania stosunków seksualnych [21].

Badania Steina wykazały, że po zawale serca odpowiednio przeprowadzona 16—tygodniowa rehabilitacja kardiologiczna wpływa korzystnie na wydolność fizyczną, zmniejszając również znamiennie częstość rytmu serca, ciśnienie tętnicze i zużycie tlenu w czasie seksu [22].

Oceny wydolności wysiłkowej dokonuje się podczas próby wysiłkowej na bieżni lub na cykloergometrze rowerowym. Traktując stosunek seksualny jako rodzaj wysiłku fizycznego, możliwość podjęcia aktywności seksualnej można ocenić na podstawie wyniku próby wysiłkowej. Uważa się, że jeżeli pacjent w czasie próby wysiłkowej jest w stanie wykonać wysiłek 5—6 METS i nie ma objawów ani jawnego, ani niemego niedokrwienia, to ryzyko wystąpienia niedokrwienia podczas stosunku seksualnego ze stałą partnerką jest niewielkie [6, 7].

Pisząc o seksie i wysiłku fizycznym, należy wspomnieć o wielkości wysiłku fizycznego zależnym od pozycji w czasie stosunku.

Brak erekcji życia seksualnego i wsp. Wyniki pokazały, że nie ma znaczącego wpływu różnych pozycji seksualnych na układ krążenia. Podobne wnioski wynik przedstawia praca Nemeca.

brak erekcji życia seksualnego

W badaniu 10 mężczyzn monitorowanych podczas współżycia z żonami we własnych sypialniach nie odnotował istotnej różnicy w czynności serca v. U 27 badanych zgony wystąpiły podczas stosunku pozamałżeńskiego [25]. W dwóch innych raportach notowano podobną liczbę przypadków nagłych zgonów związanych z aktywnością seksualną w odniesieniu do wszystkich nagłych zgonów. Wykazano również, że często były one poprzedzone nadużyciem alkoholu lub spożyciem dużego posiłku [26, 27].

Istnieje niewielka ilość danych dotyczących wpływu aktywności seksualnej na chorych zagrożonych arytmiami komorowymi. W badaniu pacjentów po zawale serca, aktywność seksualna nie wywoływała wzrostu liczby komorowych zaburzeń rytmu w porównaniu z innymi rodzajami wysiłku [28]. W innym raporcie, częstotliwość ektopii komorowych i innych zaburzeń rytmu serca była mniejsza w czasie aktywności seksualnej niż podczas standardowego testu wysiłkowego [29].

W małym badaniu, w którym ocenie podlegało 43 pacjentów 8 kobiet z wszczepialnym kardiowerterem—defibrylatorem ICD, implantable cardioverter-defibrillatorwzględne ryzyko arytmii było podobne podczas wysiłku fizycznego, stresu psychicznego i aktywności seksualnej [30].

Ryzyko wystąpienia zawału po stosunku seksualnym oceniano w dwóch badaniach. Względne ryzyko powstania objawów zawału 2 godziny po odbyciu stosunku wynosiło 2,5.

Zaburzenia erekcji

Nie odnotowano różnicy pomiędzy grupą bez wcześniej rozpoznanej choroby wieńcowej a grupą z poprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową. Wykazano także, że regularny wysiłek fizyczny jak zwiększyć penisa ćwiczeniami obniża ryzyko wystąpienia incydentu wieńcowego. U osób prowadzących aktywny tryb życia ryzyko brak erekcji życia seksualnego zawału wynosiło 1,2; podczas gdy u osób prowadzących siedzący tryb życia 3 [31].

Względne ryzyko wystąpienia zawału serca w godzinę po zbliżeniu oszacowano na 2,1; natomiast ryzyko wystąpienia zawału u osób aktywnych fizycznie było niższe niż u osób mało aktywnych odpowiednio 0,7 i 4,4 [32]. Tak więc aktywność seksualną można zaliczyć do relatywnie słabych czynników ryzyka zawału serca i nagłej śmierci sercowej.

Ocena zdolności pacjenta do podjęcia współżycia płciowego Jak wspomniano, ryzyko incydentu sercowo-naczyniowego podczas zwykłej aktywności seksualnej stały partner jest małe.

Jeżeli pacjent może osiągnąć obciążenie 5—6 MET bez istotnego niedokrwienia mięśnia sercowego, zaburzeń rytmu serca lub spadku ciśnienia tętniczego, może bezpiecznie podjąć aktywność seksualną.

brak erekcji życia seksualnego

Podstawowym badaniem umożliwiającym ocenę tolerancji wysiłku fizycznego jest elektrokardiograficzna próba wysiłkowa wykonywana na bieżni. Dzieli on chorych na trzy grupy ryzyka: niskiego, pośredniego i dużego. Grupa niskiego ryzyka: — pacjenci bez objawów choroby układu krążenia i z niskim ryzykiem sercowo-naczyniowym; — pacjenci z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym; — pacjenci po skutecznej przezskórnej rewaskularyzacji nawet kilka dni po niepowikłanym zabiegu mogą podejmować aktywność seksualną, uzależnione jest to głównie od wybranego do angioplastyki dostępu naczyniowego ; — pacjenci po udanej rewaskularyzacji chirurgicznej 6—8 tygodni po niepowikłanej operacji mogą podejmować aktywność seksualną, zależy to głównie od stanu ran pooperacyjnych i stabilizacji mostka ; — pacjenci z łagodną wadą zastawkową; — pacjenci z niewydolnością serca w klasie I i II według New York Heart Association NYHAktórzy w niedawnym teście wysiłkowym osiągnęli 5 MET bez cech niedokrwienia lub jego ekwiwalentów.

W tej grupie leczenie dysfunkcji seksualnych jest bezpieczne, a wznowienie współżycia płciowego nieobarczone większym ryzykiem niż czynności dnia codziennego. Aczkolwiek każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie.

Grupa dużego ryzyka: — chorzy z niestabilną chorobą wieńcową; — chorzy z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym; najmniejsze penisy chorzy z niewydolnością krążenia IV klasy według Brak erekcji życia seksualnego — chorzy z przebytym zawałem w ciągu ostatnich brak erekcji życia seksualnego tygodni, u których nie wykonano zabiegu rewaskularyzacji; — chorzy z arytmiami wysokiego ryzyka częstoskurcze komorowe wywołane wysiłkiem, ICD z częstymi wyładowaniami, źle kontrolowane migotanie przedsionków ; — chorzy z objawowymi kardiomiopatiami; — chorzy z umiarkowanymi jak jest penis ciężkimi wadami zastawkowymi, zwłaszcza stenozą aortalną.

Brak erekcji - przyczyny problemów ze wzwodem

Chorzy wysokiego ryzyka wymagają stabilizacji stanu klinicznego przez dobór odpowiedniego sposobu leczenia i ponownej oceny pod kątem powrotu do aktywności seksualnej.

Grupa pośredniego ryzyka to pacjenci, u których przed ponownym podjęciem aktywności seksualnej konieczne jest wykonanie próby wysiłkowej i poddanie ich dokładnej ocenie kardiologicznej szczególnie tych prowadzących mało aktywny styl życia. Do tej grupy zalicza się: — pacjentów z umiarkowanymi objawami stabilnej choroby wieńcowej; — pacjentów po niedawno przebytym zawale serca pomiędzy 2 a 8 tygodniem po tym zdarzeniuniepoddanych rewaskularyzacji i oczekujących na test wysiłkowy; — pacjentów z zastoinową niewydolnością serca III klasa wg NYHA ; — pacjentów z pozasercową manifestacją miażdżycy: chorobą naczyń obwodowych PAD, peripheral artery diseaseprzebytym udarem lub przemijającym napadem niedokrwienia mózgu TIA, transient ischaemic attack.

Bazując na wynikach badań, osoby te są przypisywane do grupy małego lub dużego ryzyka. Do grupy małego ryzyka są kwalifikowani chorzy, którzy w teście wysiłkowym osiągnęli 5—6 MET bez objawów niedokrwienia, zaburzeń rytmu serca, spadków ciśnienia brak erekcji życia seksualnego.

U pacjentów, którzy nie mogą wykonać próby wysiłkowej na bieżni np. Oczywiście w uzasadnionych przypadkach należy wykonać dodatkowe badania, na przykład przy TIA ocenę grubości kompleksu intima media tętnicy szyjnej, a przy PAD należy wykonać pomiar ABI ankle-brachial index [6, 7] ryc. Rycina 1. Mayo Clin.

Wzwód – jakie są powody braku erekcji?

Ponadto problem seksualne mogą mieć naturę psychiczną [34], chorzy często odczuwają niepokój i depresję związane z nowo rozpoznaną chorobą i obawę przed wywołaniem zawału serca czy nagłą śmiercią [35, 36]. Spadek tolerancji wysiłkowej, spowodowany ostrym zespołem wieńcowym lub zaostrzeniem przewlekłej choroby kardiologicznej, poniżej poziomu maksymalnego wysiłku osiąganego podczas kontaktów seksualnych, prowokuje wystąpienie objawów chorobowych, które u nieświadomych pacjentów mogą stać się powodem rezygnacji z życia seksualnego [37].

Mogą o tym świadczyć badania przeprowadzane wśród kobiet, których wyniki wykazały procentowy spadek aktywności seksualnej pośród kobiet po zawale serca [38]. Podobne obserwacje dotyczą brak erekcji życia seksualnego mężczyzn, wśród których zawał serca spowodował 31,5-procentowy spadek satysfakcji seksualnej [39]. Zaburzenia erekcji definiowane jako upośledzoną zdolność do wywołania lub utrzymania erekcji niezbędnej do podjęcia satysfakcjonującego aktu seksualnego, posiadają wiele przyczyn.

Jak zmienia się erekcja — 20, 30, 40, 50+?

Głównie są to czynniki psychiczne, jak również nakładanie się modyfikowalnych czynników ryzyka wystąpienia incydentów naczyniowych i zaburzeń erekcji takich jak cukrzyca, hiperlipidemia, nadciśnienie tętnicze, palenie tytoniu, oraz choroby naczyń obwodowych [40].

Nie mniej istotne są przyczyny neurologiczne, endokrynologiczne i jatrogenne podłoża dysfunkcji. Przewlekła hiperglikemia prowadzi do rozwoju makro- i mikroangiopatii, zaburzeń funkcji śródbłonka.

Więcej na ten temat